Kiedy byłam w ósmym miesiącu ciąży, teściowa krzyknęła na mnie: "Ukradłaś mi syna!" Zanim zdążyłam zareagować, moja szwagierka chwyciła mnie za szyję i popchnęła tak mocno, że brzuch uderzył mi o stół. Poczułem ostry ból i natychmiast odeszły mi wody. Zaśmiała się i krzyknęła: "To twoja kara!" Ledwo mogłam oddychać, ale kiedy mój mąż wszedł i zobaczył scenę... Jego wyraz twarzy mówił mi, że nic już nigdy nie będzie takie samo. I że moja zemsta już się zaczęła.
Ból był tak nagły, że zaparł mi dech. Ostry ból przeszył mój brzuch właśnie wtedy, gdy moja szwagierka, Eliza, rzuciła mnie na dębowy stół w jadalni. Uderzenie rozbrzmiało w moim kręgosłupie i poczułem, jak coś we mnie pęka. W ósmym miesiącu ciąży ledwo mogłam stać na nogach.
"To twoja kara!" Eliza zaśmiała się, strząsając kurz, jakby rzucała we mnie śmieciami.
Moja teściowa, Greta, wskazała na mnie drżącym palcem, a jej oczy płonęły nienawiścią.
Próbowałem coś powiedzieć, ale wydobył się ze mnie tylko jęk. Między nogami, gorąco i nagle, poczułem eksplozję: pękły mi wody. Dywan pod moimi stopami, ale żadne z nas nie zrobiło najmniejszego ruchu, by mi pomóc.
"Greta... Proszę..." Wyszeptałem, trzymając się krawędzi stołu, by nie upaść.
"Nie wymów mojego imienia," warknął. Mam nadzieję, że to dziecko się nie urodzi.
Eliza wybuchnęła śmiechem, rozkoszując się każdą sekundą mojego bólu.
"Och, zostaw ją w spokoju, mamo." Sam o to prosił. Zawsze taki uprzejmy, taki "idealny", taki "święty" przed sąsiadami... Ale obrzydliwe!
Poczułem, jak mój wzrok się rozmazuje. Ból się nasilił, gwałtowny nacisk przeszedł przez brzuch. Chciałem wrócić, żeby chronić brzuch, ale nogi mi się za bardzo trzęsły.
"Wychodzę... do szpitala..." Udało mi się powiedzieć, próbując podejść do drzwi.
Ale Eliza zablokowała mi drogę, kładąc rękę na mojej piersi.
Nie ruszysz się stąd. Poczekasz, aż Lars wróci. On zdecyduje.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
