Samotny ojciec stracił pracę, by pomóc starszej kobiecie... nie wyobrażając sobie, że jego wnuczka jest milionerką...

I nie ma problemu, żeby jej pomóc. Moja mama zawsze mnie uczyła, że trzeba opiekować się starszymi. Twoja matka dobrze cię wychowała, Luis. Chciałbym, żeby więcej młodych ludzi było takich jak ty. W tym momencie Patricia pojawiła się, wbiegając do drzwi supermarketu. Niósł w rękach torbę, a na jego twarzy malowało się troskę i poczucie winy. Zajęło to znacznie więcej niż obiecane 5 minut. Babciu, bardzo mi przykro. Była ogromna kolejka do kasy i zaczęłam przepraszać, ale nagle się zatrzymałam, gdy zobaczył obcą obok swojej babci.

Jego oczy spotkały się z oczami Luisa. I w tym momencie wydarzyło się coś niewytłumaczalnego. Czas zdawał się zatrzymać. Hałas z parkingu ucichł. Tylko te dwie pary oczu patrzyły na siebie po raz pierwszy. Twoja babcia potrzebowała pomocy z wózkiem inwalidzkim. Utknął na chodniku, wyjaśnił Luis, nie mogąc oderwać wzroku od młodej kobiety, która patrzyła na niego z mieszanką zaskoczenia i wdzięczności. Dziękuję, bardzo dziękuję. Nie powinienem był zostawiać jej samej tak długo.

Słońce jest bardzo silne, a ona, Patricia, nie potrafiła dokończyć zdań. W spojrzeniu młodego mężczyzny było coś, co całkowicie ją rozbroiło. Nie martw się, kochanie. Ten dobry młodzieniec dobrze się mną opiekował. Nazywa się Luis, wtrąciła się babcia, zauważając natychmiastowe powiązanie między tymi dwoma młodymi ludźmi. Luis, mówiłem ci, żebyś przyszedł natychmiast. Co tam robisz, rozmawiając? Głos Don Joaquína przeszył parking niczym uderzenie kręgosłupa. Mężczyzna w średnim wieku, z twarzą zaróżowioną od złości i gorąca, szedł w ich stronę spokojnie.

Jego obecność emanowała autorytetem i narastającą frustracją. "Don Joaquín, mogę wyjaśnić," zaczął Luis, "ale kierownik nie pozwolił mu dokończyć. Wyjaśnij, że spóźniasz się po raz trzeci, zamiast od razu się zameldować, zaczynasz rozmawiać na parkingu. Mam dość, Luis. To jest kropla, która przelała czarę goryczy. Proszę pana, pomagałem tej pani z wózkiem inwalidzkim. Była w trudnej sytuacji, a ja nie mogłam, Luis próbował tylko wyjaśnić, czując, jak panika zaczyna go ogarniać.

Nie interesują mnie twoje wymówki. Ostrzegałem cię ostatnio, że kolejne opóźnienie oznacza twoje zwolnienie. A tu znowu się spóźniasz, a do tego marnujesz więcej czasu na parkingu. Jesteś zwolniony. Oddaj jutro mundur do działu kadr. Don Joaquín, proszę, potrzebuję tej pracy. Obiecuję, że to się nie powtórzy. To tylko dlatego, że głos tej pani Luis załamał się, gdy mówił. Przepraszam, proszę pana," wtrąciła się stanowczym głosem Patricia. "Moja babcia była w trudnej sytuacji, a ten młody mężczyzna bezinteresownie jej pomagał.

Robił to, co słuszne. Pani, z całym szacunkiem, to nie pani sprawa. Ten pracownik ma historię niepunktualności, a zasady są jasne," odpowiedział Don Joaquín bez mrugnięcia. Ale pomagał tylko starszej osobie. To nic nie znaczy," nalegała Patricia, czując oburzenie na niesprawiedliwość sytuacji. Firmy działają z dyscypliną i punktualnością, proszę pani. Jeśli otworzę wyjątki dla jednego, wszyscy będą chcieli wyjątków. Luis, chcę, żebyś opuścił tę posesję za 5 minut i nie pojawił się jutro.

Wyślę twoją rozliczkę. Cisza, która nastąpiła, była miażdżąca. Luis poczuł, jak świat się wokół niego. To nie była tylko praca, którą straciłem. To było ich jedyne źródło dochodu, sposób na opłacenie czynszu, na przetrwanie. Łzy groziły, że się wypłyną, ale odmówił płaczu przy wszystkich. Zrozumiano, Don Joaquín. Przepraszam, że sprawiłem tyle niedogodności," powiedział w końcu stanowczym głosem. Chociaż w środku się rozpadała, zwróciła się do babci, której po policzkach spływały łzy.

Pani, przepraszam, że nie mogę już dłużej z panią zostać. Dbaj o siebie. I ty też, panienko," dodał, patrząc na Patricię, próbując zapamiętać te oczy, które sprawiły, że poczuł coś, czego dawno nie doświadczył. "Poczekaj," powiedziała Patricia, ale Luis już odjeżdżał między samochodami z opuszczonymi ramionami i złamanym sercem. "Babciu, to straszne." Straciła pracę za pomoc tobie," wymamrotała Patricia, nie mogąc oderwać wzroku od sylwetki, która się oddalała. "Ten chłopak ma złote serce, Patricia, i dobrze o tym wiesz.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.