Mój ojciec ma inwestycje w wiele rzeczy. Muszę wiedzieć, Patricia, muszę wiedzieć, czy ta praca, czy ktoś to dla mnie naprawił. Nie mogę przyjąć jałmużny. Nie mogę zaakceptować, że pomagają mi za moimi plecami. Luis, nic o tym nie wiedziałam. Przysięgam. Wiem. Wierzę ci, ale muszę się dowiedzieć. Następnego dnia Luis przybył wcześniej na plac budowy. Znalazł Vicente, jak przegląda dokumenty w tymczasowym biurze na miejscu. Vicente, mogę cię o coś zapytać? Pewnie, Luis. Czego potrzebujesz?
Wczoraj Alfonso wspomniał, że pracujemy z ważnymi rodzinami. Czy możesz powiedzieć, kim są ci klienci? Vicente, dumny z klientów firmy, zaczął wymieniać nazwiska, a między innymi pojawiło się nazwisko Patricii. Luis poczuł, jak ziemia otwiera się pod jego stopami. Przez cały ten czas, nie zdając sobie z tego sprawy, pracował pośrednio dla rodziny Patricii. Czy to był przypadek? A może ktoś to naprawił? Wszystko w porządku, Luis? Wyglądasz blado?, zapytał Vicente z troską. Tak, wszystko w porządku.
Potrzebuję tylko świeżego powietrza. Tego popołudnia, gdy Patricia przybyła na plac, zgodnie z umówieniem, zastała Luisa z wyrazem twarzy, jakiego nigdy wcześniej nie widział. W jego oczach był ból, ale też coś mroczniejszego. Nieufność. Luis, co się dzieje? Firma, w której pracuję, ma jednego z głównych klientów twoją rodzinę. Patricia poczuła, jak ściska jej się żołądek. Luis, nie wiedziałam, czego ty nie wiedziałeś. Nie naprawiłaś tego, nie załatwiłaś mi tej pracy z litości. Oczywiście, że nie. Nie miałem pojęcia, jak mogę być pewien, że przez cały ten czas byłem tak dumny, że dostałem tę pracę dla siebie
Muszę zasłużyć na awans, a teraz dowiaduję się, że wszystko prawdopodobnie zostało naprawione, że jestem prawdopodobnie projektem charytatywnym twojej bogatej rodziny. To nie fair, Luis. Nigdy bym tego nie zrobił. Nie. Jak więc wyjaśnić ten zbieg okoliczności? To tylko przypadek. Twój przyjaciel Martin załatwił ci tę pracę, pamiętasz? Nie miałam z tym nic wspólnego, ale Luis był zbyt zraniony, zbyt przytłoczony uczuciem, że wszystko, co osiągnął, może być iluzją. Potrzebuję czasu na przemyślenia, powiedział w końcu, wstając z ławki.
Luis, proszę, nie rób tego. Nie pozwól, by duma zniszczyła to, co mamy. Duma to jedyna rzecz, którą mam, Patricia, bez pieniędzy, bez pozycji, bez niczego innego do zaoferowania. Przynajmniej miałem godność, a teraz nawet nie jestem pewien, czy ją mam. Masz o wiele więcej niż to. Masz honor, życzliwość, uczciwość, rzeczy, których nie kupią pieniądze, ale najwyraźniej pieniądze mogą kupić pracę biednemu facetowi, którego lubisz. Nie zrobiłam tego, ale Luis już odchodził, zostawiając Patricię na ławce z łzami spływającymi po policzkach.
Kolejne dni były dla nich obojga męczące. Luis nadal chodził do pracy, ale każdy dzień był męką, zastanawiając się, czy jego praca naprawdę jest jego, czy może ukryta w przebraniu za dobroczynność. Patricia próbowała się z nim skontaktować kilka razy, ale nie odbierał jej telefonów. Cała okolica odczuła uwagę. Doña Carmen próbowała rozmawiać z Luisem, ale on był zamknięty w swoim bólu. Ojciec Ramon próbował mediować, ale Luis musiał sam przetrawić swoje uczucia. Tymczasem Patricia stawiła czoła własnym demonom.
Przygotowania do ceremonii z Edwardem szły nieuchronnie. Jej matka, zauważając, że Patricia przestała odwiedzać okolicę, uwierzyła, że wygrała walkę. Widzisz? Patricia, ten chłopak nawet o ciebie nie walczy. To pokazuje, że to nic poważnego, skomentowała jego matka pewnego popołudnia podczas ostatnich przygotowań. Ale jej babcia, która obserwowała wszystko w milczeniu, w końcu interweniowała. Patricia, mogę z tobą porozmawiać sam na osobności? W pokoju babci, otoczona zdjęciami sprzed dekad, starsza kobieta trzymała za ręce wnuczkę.
Chcę ci opowiedzieć historię, kochanie. Historii, której nigdy nikomu w tej rodzinie nie opowiadałem. Co za historia, babciu. Kiedy byłem młody, tak jak ty, też stanąłem przed podobną decyzją. Moja rodzina zaaranżowała moje małżeństwo z bogatym, ważnym mężczyzną o odpowiednich koneksjach. Ale byłam zakochana w innym mężczyźnie, nauczycielu bez majątku, ale z sercem wielkości świata. Patricia słuchała z niedowierzaniem. Nigdy wcześniej nie słyszałem tej historii. Co zrobiłaś, babciu? Wybrałem ochronę.
Wyszłam za mężczyznę, którego wybrała moja rodzina. I wiesz co, Patricia? To nie było złe życie. Twój dziadek był dobrym człowiekiem na swój sposób. Mieliśmy rodzinę, zbudowaliśmy imperium. Ale każdego dnia mojego życia zastanawiałam się, co by się stało, gdybym miała odwagę wybrać miłość. Babciu, nie popełnij mojego błędu, kochanie. Pieniądze mogą kupić wiele rzeczy, ale nie mogą kupić lat. Nie może ci oddać straconego czasu. Nie da ci szansy na prawdziwe szczęście.
Pero Luis está enojado conmigo. Cree que manipulé su trabajo. Entonces, demuéstrale que no lo hiciste. Lucha por él, Patricia, porque si hay algo que aprendí en mis años, es que el arrepentimiento por las oportunidades no tomadas duele más que cualquier fracaso por haberlo intentado. Esa noche, Patricia tomó una decisión. No sabía cómo resultaría todo. No tenía garantías de nada, pero sabía que no podía vivir el resto de su vida preguntándose qué habría pasado si hubiera tenido el coraje de elegir su propio camino.
Al día siguiente era la víspera de la ceremonia de compromiso con Eduardo. Toda la familia estaba en casa preparándose para el gran evento. Fue entonces cuando llegó la llamada que cambiaría todo. La abuela había sufrido una caída y estaba en el hospital. No era grave, pero necesitaba observación. Patricia corrió al hospital, su corazón dividido entre la preocupación por su abuela y el caos de emociones que había estado sintiendo. Cuando llegó, encontró a su abuela descansando en una cama con algunos moretones, pero en buen estado general.
Abuela, ¿estás bien? Estoy bien, querida. Solo un pequeño tropiezo, pero me alegra que estés aquí. Fue entonces cuando Patricia vio una figura familiar en el pasillo del hospital. Luis estaba allí hablando con una enfermera. Doña Carmen, quien conocía a la familia de la abuela desde el día del estacionamiento, le había informado sobre la caída y él había venido inmediatamente. Sus ojos se encontraron a través del pasillo y en ese momento todas las palabras innecesarias se desvanecieron. El amor que sentían el uno por el otro era más fuerte que el orgullo, más fuerte que las diferencias sociales, más fuerte que cualquier malentendido.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
