Osada została częściowo zburzona przez upływ czasu. Drzwi wejściowe łatwo się ustąpiły. W środku znalazł szczątki starych materacy, puszki z jedzeniem, butelki wody z datą 1991 roku. A w jednym rogu, częściowo ukryty pod deskami, leżał zeszyt dla dzieci z czterema imionami napisanymi na okładce: Nerea, Clara, Marisa, Julia.
Treść była druzgocąca. Krótkie notatki wymienione między dziewczynami:
"Nie przyszedł dziś. Nie ma już mleka."
— "Słyszałem samochód, ale to nie był on."
— "Boli mnie brzuch."
— "Musimy się stąd wydostać."
Ostatnia strona została napisana w pośpiechu:
"Spróbujemy dziś wieczorem. Nie możemy tu dalej żyć. Jeśli nas znajdzie, wiesz, co się dzieje."
Nigdy nie wiadomo, czy im się udało. Nie było żadnych szczątków, żadnych śladów walki, żadnych nowych wskazówek. Ale teraz było wystarczająco dużo dokumentów, by ponownie otworzyć sprawę, wykazać manipulacje i ujawnić sieć milczenia, która ją zatuszowała.
Eusebio przekazał wszystko władzom. Kolejne śledztwa wykazały, że Mera opuścił Hiszpanię w 1992 roku i mieszkał pod inną tożsamością w Portugalii, gdzie ostatecznie został aresztowany. Nigdy nie wyznał, co wydarzyło się tamtej nocy w wiejskim domu.
Ale dzięki woźnemu cisza w końcu przerwała ciszę.
A mieszkańcy Santander, trzydzieści lat później, mogli zacząć je nazywać na nowo.
Nerea. Clara. Marisa. Julia.
Cztery historie, które w końcu nie są już pogrzebane.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
